Το άρθρο παρουσιάζει τη δομή και τις αρχές του πολιτιστικού hackathon Coding da Vinci, ενός hackathon που συντονίζει και φέρνει σε επικοινωνία δεκάδες πολιτιστικούς οργανισμούς της Γερμανίας (βιβλιοθήκες, μουσεία, αρχεία, εφορείες μνημείων, κτλ.) από το 2014 μέχρι σήμερα. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται σε ζητήματα ανάλυσης και "καθαρισμού" των δεδομένων, ώστε αυτά να είναι αξιοποιήσιμα από ειδικούς της τεχνολογίας, προγραμματιστές, σχεδιαστές και άλλους ενδιαφερόμενους. Παράλληλα, υπογραμμίζεται η αξία της χρήσης ειδικών αδειών Creative Commons, που επιτρέπουν την αξιοποίηση του υλικού αυτού και την προσαρμογή του στις προθέσεις των εκάστοτε συμμετεχόντων. Κλείνοντας, ο συγγραφέας υπογραμμίζει τη συμβολή της ανοιχτότητας στη δημιουργία ψηφιακής στρατηγικής πολιτιστικών ιδρυμάτων, μέσα από τις ενέργειες που αυτή επιτρέπει.